Kremtohet 80-vjetori i Grevës së Rubikut

 

Pas 80 viteve, pikërisht në vendin ku u mbajt greva e minatorëve dhe punonjësve të Rubikut, që punonin për llogari të konçensionarit italjan të kohës SIMSA (1938) në shfrytëzimin dhe shkrirjen e bakrit,  bashkia Mirditë nën kujdesin e drejtpërdrejtë të kryetarit të saj Ndrec Dedaj, organizuan kremtimin jubilar, që mori përmasa përkujtimore dhe festive.

I gjithë lajtmotivi i këtij organizimi kishte të bënte me sjelljen në kohët e sotme të “gurit të besës”, që lidhi sëbashku në besa-besë 400 punëtorë e minatorë të Rubikut e Dervenit për plotësimin e kërkesave të tyre lidhur me shpërblimin, kohën e punës dhe detyrime të tjera të sipërmarrësit të huaj. Kjo ishte dhe një ndër dallëndyshet e para të sindikalizmit shqiptar.

Tubimi përkujtimor u hap me ceremonialin tek Lapidari, që e përkujton këtë grevë të famshme në Shqipëri, ku sindikalistë, ish-metalurgë e minatorë, punëtore të viteve dhe qytetarë të shumtë kryen nderimet e tyre në përkujtim të grevës së para 80 viteve, ndërsa u vendosën kurora me lule në emër të bashkisë Mirditë, sindikatave, si dhe tufa të shumta me lule nga ish-metalurgë e drejtues të metalurgjisë dhe uzinës ndër vite.

Fjalën e hapjes e mbajti dejtuesi i sindikatës së ish-metalurgëve dhe minatorëve për Rubikun Gjon Nikolli, i cili falenderoi bashkinë për këtë organizim perfekt në këtë përvjetor, duke sjellë dhe detajet e grevës së para 80 viteve, por dhe kërkesat e sotme për minatorët, metalurgët dhe punonjësit e minierave, për të cilët kërkohet një interesim më i madh i strukturave shtetërore.

Taf  Koleci, drejtues i Federatës së Sindikatave të Punonjësve të Industrisë së Shqipërisë, duke sjellë dhe përshëndetjen e kreut të KSSH-së, Kol Nikollaj, bëri një pasqyrë të punës së sindikalizmit shqiptar dhe kryesisht në sektorin e minierave, duke e quajtur sukses faktin që në prag të kësaj ngjarje, është futur në udhë të mbarë statusi i minatorit etj. Ai përgëzoi bashkinë Mirditë për një organizim të tillë model dhe foli për nevojën e rritjes së veprimit të sindikalimzit shqiptar në ditët e sotme.

Përshëndetje të veçantë bëri dhe  Enis Aliko, zëvendësministër i Ministrisë së Infrastrukturës dhe Energjisë, i cili bëri me dije se tashmë do të ketë një vëmendje të shtuar edhe ndaj ish-Uzinës së Rubikut, për rivitalizimin e objekteve për të cilin është alokuar një fond i veçantë e që së shpejti do të fillohet nga puna. Kjo do ta bëjë më tërheqëse këtë qendër industriale për investitorët e ndryshëm të vendit apo të huaj.

Kryetari i Këshillit të bashkisë Mirditë, Pjetër Pjetri, përshëndeti në emër të bashkisë, duke u shprehur se kjo ngjarje e madhe e sindikalizmit, përbën dhe një aset të çmuar përkujtimor për brezat, ndaj bashkia e sheh atë dhe si trashëgimi, që i shërben Mirditës dhe mirditorëve por dhe më tej, ndaj veprimtari të tilla do të jenë gjithnjë në fokus të kësaj bashkie.

Aktiviteti përkujtimor në qendrën kulturore

Më pas veprimtaria është shtrirë në qendrën kulturore “Abat Prend Doci”, ku u kumtua, fol dhe rrëfye më gjerë për këtë ngjarje të madhe sindikaliste para 80 viteve.

Fillimisht artistët e ansamblit Mirdita, të prirë me “gurin e besës”  nga aktori kryesor i filmit Guri i Besës, Llesh Nikolla, realizuar në këtë uzinë me personazhe nga Mirdita dhe kryesisht metalurgët si figurantë ku dhjetra prej tyre ishin aty në sallë, kaluan dorë më dorë në mënyrë simbolike “gurin e besës”  po si ato vite, duke vazhduar në sallë përmes një emocioni tejet të madh.

Kumtesën kryesore për këtë ngjarje, e mbajti ish-metalurgu dhe drejtuesi i vjetër i uzinës Ndue Gega. Duke evokuar historinë e atyre viteve, ai tha se Legjenda e pirustëve të lashtësisë apo e minatorëve mesjetarë të minierave të Bulgjrit e të Fandit do të rilindte edhe një here aty nga vitet ’30-të. Një gjeolog shkodran, i quajtur Zef Boriçi, i ati i Loros së famshëm të futbollit, do të trokiste çekiçin e gjeologut në kërkim të xeherorëve të fshehur të bakrit. Kërkimi i tij prihej nga studimet e gjeologëve të huaj si Nopça, Novak etj.

Shpejt, nga mesi i viteve tridhjetë u shfaq një sipërmarrje italiane e interesuar pë shfrytëzimin e mineralit të bakrit të sapozbuluar. Qeveria e Zogut i dha asaj me 30 mars 1938 të drejtën për shfrytëzimin e minierës së re shoqatës italiane “SIMSA”. Një sipërfaqe prej 17 hektar tokë ju dha me konçension për 99 vite. Italianët ngritën në breg të Fanit një qytezë me pak ndërtesa njëkatëshe. Nga përtej Adriatikut erdhën specialistët dhe pajisjet  për të punuar në minierë e në shkritore. Drejtori, teknikët, fonditorët ishin të gjithë italianë. Kurse vendasit ishin thjeshte punëtorët e nëntokës, punëtorët e punëve të rënda në puset e  galeritë e minierës së Rubikut dhe të Dervenit.

Puna në minierë ishtë mjaft e rëndë dhe e vështirë. Galeritë dhe puset kishin shumë ujë. Çdo punë kryhej vetëm me forcën e krahëve. Nuk kishte mekanizma. Galeritë dhe frontet e punës ishin pa armatura mbrojtëse dhe shëmbeshin shpesh duke rrezikuar jetën e minatorëve. Pronarët dhe administratorët e ndërmarrjes nuk e vrisnin mendjen për kushtet dhe sigurinë në punë. Punohej trembëdhjetë orë në ditë dhe paguheshin 5 lekë për ditë pune. Nuk kishin as kushtet më minimale për t’u ushqyer dhe për të pushuar pas punës. Ndërkohë që për kuajt e tyre italianët kishin ndërtuar stalla në të cilat u shërbehej më mirë se minatorëve, kurse ketë të fundit detyroheshin të pushonin e flinin jashtë duke shtruar dushk në vend të dyshekut. E për fjetore kishin hapsirat nën këmbët e urës se Fanit.

Ky shfrytëzim i pashembullt bëri që të sosej durimi. Minatorët pak nga pak po ndërgjegjësoheshin se duhej luftuar me çdo mjet për të drejtat e tyre, për bukën e gojës, për kushtet e jetesës dhe të punës, për familjet e tyre. Kësisoj vështirësitë  i mësuan të organizohen. Në fshehtësi ngritën këshillat punëtore sipas brigadave dhe sektorëve. Me 7 Gusht 1938 në mbrëmje minatorët Mark Preng Mark Zefi, Nikoll Bardhok Bajraktari, Ndue Llesh Ndoka, Llesh Mark Ndoj, Ndrec Ndue Lleshi, Nikoll Preng Nikolli dhe Gjergj Marena u takuan me minatorët dhe iniciuan grevën. Punëtorët zbritën nga Kulmja në Rubik, pasi të nesërmen me 8 Gusht 1938 u vendos që të fillonte greva. Grupit nismëtar iu bashkuan edhe Ndue Geg Përlala, Gjin Mark Lleshi (Doda), Mark Preng Buba dhe Pjetër Preng Biba nga Lugjet.

Me 8 Gusht në mëngjes minatorët bllokuan zyrat e drejtorisë së ndërmarrjes. Drejtuesit italianë u befasuan nga një organizim i tillë i të gjithë minatorëve, ndaj dhe deshën të largoheshin, por minatorët nuk i lejuan pa marrë në konsideratë kërkesat e tyre e për t’i dërguar ato në Tiranë. Presioni i minatorëve i detyroi sipërmarrësit të merrnin në konsideratë, kërkesat të cilat ishin:

  1. Ulje e kohës së punës ditore nga 13 në 10 orë në ditë.
  2. Rritje e pagës nga 5 në 6 lekë në ditë.
  3. Plotësim i kushteve të punës dhe jetesës.
  4. Të drejtën e pushimit javor e mujor dhe e festave fetare.
  5. Garantimin për punë të pandërprerë të punëtorëve.

Gjendja që u krijua tronditi jo vetëm sipërmarrësit italianë, por ajo befasoi dhe qeverinë e Ahmet Zogut, pasi kërkesat e minatorëve ishin të prera. Rol të rëndësishëm në këtë lëvizje luajtën këshillat punëtore që për atë kohë ishin kryesitë sindikaliste të Shqipërisë. Minatorët kishin kërkuar me forcë, se nëse përgjigja e ardhur nga lart, nuk do t’ua zgjidhte problemet e ngritura, puna nuk do të fillonte më në minierë.

Të detyruar nga kjo gjendje, Prefektura e Shkodrës i bën telegram Ministrit të Punëve të Brendshme me nr. 486, ora 1930, të po asaj dite ku i thoshte se: ”Nënprefektura e Lezhës na njofton që 400 punëtorë të Rubikut dhe Kulme-Dervenit janë hedhur në grevë”. Në përgjigjen e dërguar menjëherë komandantit të Lezhës, me 20 xhandarë për të ndaluar grevën; përgjigje që nuk bëri efekt pasi minatorët kishin lidhur besën. Simboli i gurit të besës i vendosur në një kësulë të bardhë u kalua dorë më dorë nga të 400 minatorët, së bashku me betimin se puna nuk do të fillonte derisa të plotësoheshin të gjitha kërkesat.

Greva, jo vetëm që nuk u ndalua, por vazhdoi për 4 ditë rresht. Si shenjë revolte, minatorët hodhën edhe makinën e drejtorit në urën e Rubikut, pasi nga ana e tij nuk erdhi asnjë përgjigje lidhur me  kërkesat e tyre. Më në fund duke parë këmbënguljen e grevistëve dhe ngjarjet që po ndodhnin, pronarët u detyruan të fillonin t’u jepnin zgjidhje kërkesave të punëtorëve. Më 12 Gusht 1938, greva e minatorëve u mbyll jo vetëm duke arritur objektivat, por duke shënuar mirditorët e besës si nismëtarë  të të parës grevë të vërtetë të një klase punëtorë, që po lindte në Shqipëri.

Megjithëse mjetet e komunikimit në atë kohë ishin të pakta, jehona e kësaj greve u dëgjuan në mbarë vendin. Për këtë ngjarje erdhën përshëndetje nga naftëtarët e Kuçovës, minatorët e Selenicës dhe Mborje-Drenovës të Korçës.

Pas kësaj kumtese të zgjeruar, floën dhe rrëfyen histori edhe ish metalurgë të tjerë si dhe drejtues.

Vasil Pashko, ish-inxhinieri i talentuar ndër vite në Rubik kishte ardh nga Korça me gjithë vitet e shumta mbi shpinë, për të rrëfyer histori të asaj kohe dhe punën e bërë ndër vite në këtë metalurgji dhe uzinë. I befasuar nga një organizim i tillë, ai solli ne memorie me një enumuracion të shumtë punëtore e metalurgë emër për emër si dhe momentet kyçe të zhvillimit të industrisë së bakrit në Mirditë si një nga asetet kryesore ekonomike të vendit për kohën.

Lek Shtinja, kryetar i shoqatës së ish të burgosurve politikë, dhe djali i një prej organizatorëve kryesorë të kësaj greve, Nikoll Bajraktari, falenderoi bashkinë për këtë organizim, por u bëri thirrje sindikalistëve për të rritur frymën e tyre edhe ndaj fenomeneve “shfrytëzuese”’ në kohë të reja, si dhe faktin që sindikatat nuk duhet të jenë mekanizma të përkulur të pushteteve të rradhës, por t’u përkulen vetëm punës dhe djersës së punëtorëve në çdo sektor.

Nikoll Gjoka, solli përshendetje nga minatorët e zonës së Pukë-Munellë duke bërë një retrospektivë të punës së bërë ndër vite në këto rajone.

Një përshendetje e vecantë erdhi nga Zef Cara, 97 vjeç, i cili kishte shënuar në detaje kontributorë ndër vite në metalurgji, miniera dhe uzinë ku ai dhe ka punuar e drejtuar, po ashtu dhe si drejtues i kohës për Mirditën.

Në emër të kryetarit të bashkisë Mirditë si organizator i  drejpërdrejtë, përshëndeti sekretari i Përgjithshëm i bashkisë Mirditë, Nikoll Gjikolaj. Ai tha se për këtë ditë është menduar mirë që të ishte një organizim model, simbolik por dhe domethënës. Qyteti i Rubikut, edhe pse nuk e ka aktive këtë industri,  nuk mund të mendohet pa të. Kjo është një trashëgimi që bashkia do e  ketë në orientimin e saj për rivitalizimin trashëgimor dhe kthimin në një aset të dobishëm për qytetin dhe banorët e zonës.

Më pas disa prej artistëve të Ansamblit Mirdita (Mjeshtër i Madh), ku e ftuar ishte dhe këngëtarja e njohur Ertila Koka, dhanë një program artistik të pasur me këngë, valle, orkestrale, duke e bërë edhe më kreative këtë 80 vjetor të ngjarjes së madhe për Rubikun e më gjërë.

Kjo ditë, mund të shënohet kësisoj edhe si një lloj rekuiemi për “Gurin e Besës”, që ashtu si para atyre viteve kaloi dorë më dorë duke hyrë në histori. Një gur bese në trevën e mirënjohur të besës. Një gur bese që ka nevojë të zgjojë fort edhe në ditët e sotme sindikalizmin shqiptar.

1
2
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17

 

Bashkia Mirditë nderon me Stemën e Artë Dëshmorin e Kombit, Kolë Ndrecë Mirdita

Më 7 korrik 2018, bashkia Mirditë, përmes një aktiviteti përkujtimor, me rastin e 20 vjetorit të rënies në luftë për Çlirimin e Kosovës, nderoi me Stemën e Artë, dëshmorin e Kombit, Kolë Ndrecë Mirdita.

Morën pjesë qytetarë të shumtë nga Mirdita, Klina dhe rajone të tjera të Kosovës  si dhe të ardhur nga shtete të ndryshme ku shqiptarët emigrojnë prej dekadash.

Gjithashtu morën pjesë autoritete të larta shtetërore, përfaqësues të Kuvendit të Kosovës dhe atij  Shqiptar , ish Presidenti i Kosovës Fatmir Sejdiu, ministre e Arsimit Lindita Nikolla, deputetët Anton Çuni, boksieri i njohur, kampioni boteror Luan Krasniqi, ambasadori i Kosoves ne Shqiperi etj.

Aktiviteti i bashkërenduar me komunën Klinë, u përshëndet në hapje të tij nga kryetari i bashkisë Mirditë z. Ndrecë Dedaj. Ai tha se kjo ditë korriku do të mbetet e shënuar në memorien e Mirdites pasi po nderojmë njërin prej heronjve të luftës për liri e pavarësi të Kosoves,  Kolë Ndrecë Mirdita, po kujtojmë e vlerësojmë  sakrificën e tij sublime, i cili dha jetën për  çlirimin e gjysmës së kombit tonë, Kosovën.

Pse pikërisht ky nderim bëhet nga bashkia Mirditë? Mirdita dhe Kosova janë të lidhura fort që nga thellësitë e shekujve; kam parasysh faktin se ky truall,  ky popull,  ka marrë  e dhënë në mënyrën më unike me Kosovën dukë ndarë fate të përbashkëta, kryesisht me Rrafshin e Dukagjinit

Lugu i Drinit, ose Mirdita e vogël, siç  quhet ndryshe,  eshte shquar ndër luftëra për liri;  aty jan ngritur çeta me luftëtarët e lirisë, qe drejtoheshin nga Pjeter Çeli apo i famshmi  Zefi i Vogel, Zef  Gjidoda apo Pjetër Ramaja, që me bekimin e Dom Luigj Palajt, iu bashkuan çetave te Isa Boletinit, e ku ndër beteja historike është shënuar ajo me vendosjen e flamurit kombëtar shqiptar në qendrën shpirtërore të shqiptarëve në Shkup.  Po në Lug te Drinit kemi qëndresën e luftëtarit të Shqipërise etnike Ndue Përlleshi.

Në këtë aradhë luftëtarësh të mëdhenj vjen edhe familja MIRDITA, me gjyshin e dëshmorit të kombit, që po nderojmë sot, familja e të cilit ishte vendosur nga Spaçi i Mirditës në Ranoc të Lugut të Drinit.

Ashtu siç kishin vepruar të parët e tij në përgjigje të thirrjes së Kombit për  Liri e Pavarësi edhe Kola, rroku armët dhe luftoi si trim  me uratët e nanës në gji derisa ra heroikisht para 20 viteve tek Rrasa e Zogut në kufirin shqiptaro – shqiptar, bashkë me shumë atdhetarë të tjerë.  Aty ai ka mbetur si Përmendore e Lirisë së Kombit mbarë.

Kryebashkiaku Dedaj,theksoimë tej se askush më shumë se Mirdita nuk i ka thur vargje  dhe kënduar Kosovës, udhës së saj të gjatë në luftërat e përgjakshme për Liri e Pavarësi, ndaj më lejoni ta mbyll me vargjet e poetit të madh mirditas, Gjokë Beci:

Jam Kosova e Shqiptarisë

100 vjet po i thërras lirisë

Por kërkush liri s’po më jep

Tym e flakë po më shkon kjo jetë

Boll durova, moj Europë

Kam Drenicën gropë mbi gropë

Unë jam bijë e tokës së lashtë

Qoftë mallkue kush sna don bashkë

Ndaj dhe sot ky nderim të na shërbejë për të qenë bashkë në udhën tonë drejt familjes së madhe europiane duke ruajtur identitetin tonë kombëtar, për të cilin luftuan e dhanë jetën qindra e mijëra shqiptarë këndej dhe m’atanë kufirit.

Nderim për jetë dëshmorëve të kombit!

Nderim dëshmorit tonë të dashur, Kolë Ndrecë Mirdita!

Profesor  Pal Canaj me kumtesën e tij në Akademinë Përkujtimore, tha se sot  dëshmori i Kosovës dhe i Kombit shqiptar, Kole Ndrecë Mirdita, na ka bashkuar ne të gjithëve, këtu në sheshin Abat Doçi në Rrëshen, pikërisht në Mirditën e tharmit të shqiptarisë. Këtu jemi se bashku klinas dhe mirditorë, të prire nga kryetari i Komunës se Klinës, z. Zenun  Elezaj dhe nga kryetari i Bashkisë së Mirditës, z. Ndrec Dedaj, për të bërë homazh në 20- vjetorin e rënies heroike të dëshmorit Kolë Ndrecë Mirdita.

Heronjtë që flijojnë jetën e tyre për liri, e njomin tokën e atdheut me gjakun e tyre, që t’i japin jetë lirisë së kombit dhe, Kole Ndrec Mirdita, e derdhi gjakun nga shtati i  tij i njomë, që shteti i Kosovës të ketë jetë dhe kombi shqiptar të ketë të ardhme në përbashkësi dhe kahe drejt civilizimit evropian. Ndërsa, shteti dhe kombi në përkujtimet e  këtyre figurave të kësaj natyre sikur kjo e sotmja, i përjetëson heronjtë  në piedestalin e lavdisë e të përjetësisë, ashtu siç po përjetësohet sot dëshmori Kole Ndrecë Mirdita, duke u nderuar me Stemën e Artë nga  Bashkia e Mirditës.

Dijetari  Shën Augustini pati thënë: ”Në luftën midis të mirës dhe të keqes, triumfi i takon të mirës.” Dhe, dëshmori Kolë Ndrecë Mirdita, me gjakun e tij ndihmoi në triumfin  e së mirës, në realizimin e lirisë dhe shtetësisë se Kosovës, ndërsa Mirdita, si gjithherë, edhe sot po i jep krahun të mirës dhe vlerave të përbashkëta kombëtare than ë permbyllje  të fjalës së tij prof. Pal Canaj.

Me kumtesën e tij të radhës  Mikel Gojani, foli gjerë e gjatë për biografinë dhe misionin e shenjtë të Kolës, duke thënë se jemi mbledhur në këtë atmosferë homazhi, por edhe krenarie që sonte po mbretëron në  këtë  shesh të këtij qyteti të bukur dhe historik të Rrëshenit, andaj nuk mund t’i fsheh emocionet e ligjshme, kur në kujtesë po e rilindim birin e origjinës së kësaj palce të vendit tonë të dashur, dëshmorin e kombit, Kolë Ndrecë Mirdita, i cili, pikërisht  para 20 vjetëve, në  kufirin shqiptaro-shqiptar, në vendin e quajtur Rrasa e Zogut ra heroikisht për lirinë e Kosovës.

Vetë motoja e këtij evenimenti homazhi përkujtimor, MIRDITA NDERON DËSHMORIN E KOMBIT KOLË NDRECË MIRDITËN, ngërthen një dimension tepër kuptimplotë, që kreshpëron çdonjërin prej nesh, që njeh të kaluarën dhe të tashmen historike të këtij populli të një gjaku, një gjuhe, një flamuri dhe të një fati. Këto lidhje dhe këtë gjakim i ka drejtuar gjaku i përbashkët  dhe kushtrimi i të parëve. Kanë qenë rrënjët e tyre të përbashkëta dhe që në të dy anët e kufirit ushqenin të njëjtën degë të  një trungu të nyjëzuar qysh nga thellësitë e shekujve deri me sot. Mirdita dhe mirditorët me këtë respekt që i bëjnë dëshmorit të kombit, Kolë Ndrecë  Mirdita, dëshmojnë  se ky truall, ky dhe i gjakosur me shekuj, i respekton dhe përkulet  me pietet para  gjakut të  cilit do biri shqiptar, që kanë bërë veprën më sublime, jetën e kanë flijuar për dheun e tyre.

Më tej prof. Mikel Gojani vazhdoi me biografinë e deshmorit Kolë Ndrecë Mirdita i cili u lind më 18 shtator të vitit 1976, nga babai Ndreca, bir i një patrioti të shquar, Kolë Mirdita, dhe nga nëna Grishë Mirdita, po ashtu  bijë e një nacionalisti të viteve të dyzeta, Pjetër Jaku,  i cili u vra më 1945  nga dora gjakatare serbe. Nënë Grisha nuk pati fatin që ta përjetojë këtë ngjarje madhështore për birin e saj, sepse pati fatin që pikërisht kohë më parë të shuhet nga jeta, për të ikur me zemër të thyer.

Për veprën e tij  sublime, flijimin për atdheun e tij, Kolë Mirdita nga institucionet  shtetërore është laureuar me mirënjohje dhe medalje të shumta. Nga të gjitha vlen  ta potencojmë kësaj radhe Medaljen e dhënë  me motivacionin: “Luftëtari i Lirisë – Adem Jashari”. Motivacioni: “Për trimërinë e treguar në Luftën Çlirimtare për Lirinë dhe Pavarësinë e Kosovës”, nga ish-presidenti i Republikës së Kosovës, Prof.  Dr. Fatmir Sejdiu ,  Prishtinë, më 11.7.2008, të cilin e kemi fatin që sot ta kemi këtu prezent.  Dhe Kolë Mirdita ra për lirinë e Kosovës. Ra për t’mos vdekur kurrë

Kryetari i komunës së Klinës prof. dr. Zenun Elezaj, në fjalën e tij tha se ndjehem sot i lumtur dhe krenar, në cilësinë e Kryetarit të Komunës së Klinës dhe të bashkëpatronazhit me Bashkinë e Mirditës, përkatësisht të kryetarit të kësaj Bashkie, zotit Ndrec Dedaj. “Kam udhëtuar nga Klina deri këtu në Rrëshen, qendrën administrative të Mirditës  historike dhe legjendare, me shumë bashkëqytetarë të mi për ta kujtuar dëshmorin e lirisë, Kolë Ndrecë Mirdita, tek rrënjët e origjinës së të parëve të tij, duke iu përkujtuar brezave që ky vend gjatë historisë, edhe dje, edhe sot, ka lind  burra të paepur për të mirën e kombit dhe popullit të tij.

Kam ardhur sot  këtu me ndjenjën e veçantë të respektit dhe të vlerësimit për personalitetin e  shquar të historisë së re të vendit dhe kombit tonë, Kolë Ndrecë Mirditën, si dhe për të çmuar përkushtimin dhe kontributin që ka dhanë familja Mirdita, për lirinë e Kosovës dhe të shqiptarëve”, është shprehur kryetari Elezaj, i cili në vijim theksoi se dua të theksoj nga ky tubim nderimi në këtë ditë të përkujtimit dhe të ndarjes së mirënjohjes me moton “Mirdita nderon dëshmorin e kombit Kolë Mirdita”, se qëllimi i lartë i Kolës ishte t’i shihte  njerëzit të bashkuar dhe të dinjitetshëm,  sepse kjo ishte rruga e vetme që do të mund të sillte lirinë e vendit tone. “Puna për lirinë e Atdheut ishte moto që u shndërrua në parim të veprimit politik dhe kombëtar dhe që e frymëzoi  këtë dëshmor lirie dhe gjithë dëshmorët e tjerë  deri në çastin e fundit të jetës së tyre. Ne duhet të jemi krenar se bota ka vlerësuar punën dhe përkushtimin e popullit tonë për të mos jetuar i robëruar  dhe i nëpërkëmbur.

Por, tani është koha për t’i  dhënë obligim të çdoditshëm vetes, e sidomos institucionet tona;  të punohet shumë që vendi ynë të jetë i zhvilluar dhe i përparuar dhe qytetarët të kenë mundësinë të bëjnë një jetë të mirë dhe denjitetshme dhe të gjejnë vend nën kulmin  e familjes të Europës dhe vendeve tjera të qytetëruara të botës.

Një kumtesë me kumte të detajuara mbi misionin patriot që një i ri si Kol Mirdita, i kishtë vënë vetes me tu ingranuar në strukturat e UCK-së, mbajti gjeneral Sandër Lleshi, këshilltar për sigurinë i Kryeministrit të Shqipërisë.

  1. Lleshi theksoi se tek dëshmori Kolë Mirdita bëhen bashkë dy elementë të veçantë, që e bëjnë krejt të natyrshëm nderimin e tij këtu, në këtë shesh me emrin e Abatit të madh të Mirditës:

Emri KOLË dhe mbiemri MIRDITA.  Edhe si Kolë edhe si Mirditë, ai është në vendin e vet këtu, këtu në zemër të Mirditës tonë të madhe.

Para 20 vjetësh, kur ishte 20 vjeçar, ai hoqi dorë nga jeta e tij e përditshme, të cilës nuk i mungonte komoditeti, por vetëm liria.  Ishte pikërisht kjo mungesë e madhe që e shtyu këtë djalë të ri drejt shtigjeve të një lufte shumë të pabarabartë.

Ishte thirrja e lirisë ajo që e udhëhoqi Kolën nëpër flakët e luftës, deri sa ai ra më 9 korrik 1998 tek Rrasa e Zogut, në kufirin e atëhershëm që ndante Shqipërinë nga Jugosllavia.

Sot, pas 20 vjetësh, ne mblidhemi në Mirditë, në një mbrëmje të bukur e të qetë, për të nderuar kujtimin e këtij djali të ri me rrënjë të vjetra Mirdite.

Dhe bëjmë mirë.

Ka shumë shqiptarë në Shqipëri, në Kosovë, në Mal të Zi, në Maqedoninë e Veriut, në Kroaci e nëpër botë që mbajnë nga një copë Mirdite përherë me vete si mbiemër, në pasaporta, në patenta, në dëftesat e shkollës, në adresat e shtëpive etj..

Mbiemrat e tyre Mirdita, Oroshi, Kaçinari, Spaçi Kushneni, Kçira, Gojani, Xhuxha, Selita, Blinishti, Mnela, etj.. e zmadhojnë shumë Mirditën, aq sa ajo nuk ngjan më vetëm si një krahinë e madhe, por si një koncept i madh.

Mbiemra të tillë të rrallë e të rëndë duken më shumë si tituj fisnikërie se sa si mbiemra të zakonshëm.  Kur u larguan prej këndej mirditasit morën me vete vetëm emrat e mëdhenj, për t’i mbajtur jo thjesht si emra por si tituj nëpër shekuj, duke e shpërndarë nderin e pafund të Mirditës tonë nëpër botën e madhe, dhe duke i shtuar asaj edhe nderin e tyre.

Këtë bëri Kolë Mirdita. Edhe ai i bëri vend emrit Mirditë në histori të reja, në këngë të reja, në lapidarë të rinj, në libra të rinj.

Ata që u larguan nga Mirdita morën me vete si mbiemër atë që do t’u mungonte, Mirditën, Oroshin, Kaçinarin, Spaçin Kushnenin, Kçirën, Gojanin, Xhuxhën, Selitën, Blinishtin, Mnelën, për të na lënë ne detyrën që të ruanim përjetë mbiemrat tanë po aq të bukur si Pjetri, Pali, Gjoni, Marku, Lleshi, Gjegji, Kola, etj..

Dhe ja tek jemi sot bashkë të njëjtë dhe me mbiemra të ndryshëm.

Duke nderuar Kolë Mirditën ne nderojmë sot të gjithë ata shqiptarë kudo në botë që Mirditën e mbajnë në emër, në mendje dhe në zemër. Shumë prej tyre kanë udhëtuar sot nga larg për të qenë bashkë me ne në këtë shesh. Të tjerë jam i bindur se do ta kërkojnë dhe gjejnë rrugën për në Mirditën e tyre.

 

Ndërsa nga familja e deshmorit, me një fjalë rasti u paraqit ish/ambasadori, prof. dr. Vilson Mirdita, vëlla i deshmorit, i cili që në fillim, i pershendeti të gjithë pranishmit e nismëtarët kryesor, kryetarin e bashkisë z.Dedaj, gjeneral Sander Lleshi, shoqatën Mirdita me drejtues Gjon Lleshaj, komunën Klinë si dhe gjithë ekipin organizator, të cilët me perkushtimin e tyre të përbashkët mundësuan që Kola të perkujtohet me këtë akademi të madhe perkujtimore këtu në Mirditë.

Prof. dr. Fatmir Sejdiu, ish Presidenti i Kosovës, me shumë emocion  pershkroi aktivitetin e Kolës dhe familjes së tij duke thënë se Kolën, edhe pse nuk e kemi në mesin tone, ai mbetet një fanar ndricues për ne të gjallët dhe gjeneratat që vijnë. Me sakrificën e tij dhe perkushtimin e tij prej një familje  të ndershme për të pasë Kosovëne lirë, andaj edhe si president në kohën e duhur  kam marrë vendimin që Kolë Mirditën ta dekoroja me  medaljen e lirisë dhe të luftetarit të të lirisë “ ADEM JASHARI”, andaj unë edhe nuk e kam pasë aq të veshtirë të e njoh ketë familje emblematike atdhetare e patriotike.

Gjatë këtij evenimenti kishte edhe evokime të ndryshme nga Nikë Frroku, bashkëluftetar i Kolës dhe më në fund me fjalime të tjera u paraqitën edhe ushtaraku amerikan z. Zedler tejet i emocionuar nga një organizim i tillë dhe vlerësim i lartë për një shqiptar patriot si Kolë Mirdita.

Kishte edhe shumë telegrame pershëndetëse pikërisht u veçua telegrami i  Shoqatës së Intelektualëve “Trojet e Arbrit”, etj.

Në fund ishte edhe skena artistike nga Ansambli Artistik” Mirdita” me këngë e valle shqiptare nga të ftuarit:  Ilir Shaqiri, Arif Vladi, Nikollë Nikprelaj, Gofile Paplekaj, e cila u paraqit me këngën e saj me të re për deshmorin Kolë Mirdita etj.

Ky aktivitet madheshtor për të gjithë të pranishmit ne sheshin me emrin e Prelatit dhe Rilindasit të madh “Imzot Abat Doçi” në Rrëshen u shoqerua me një kokteil  në fund të tij.

3
7
10
11
12
13
14
16
19
20
21
22
23
24
26
27

Kremtohet 25-vjetori i “Projekt Albanien” në Mirditë

Kryetari i Bashkisë z. Ndrec Dedaj ka shprehur mirënjohjen për stafin e Projekt Albanien, në ceremoninë e 25-vjetorit të themelimit të këtij projekti në Mirditë.

Z.Dedaj në mënyrë të veçantë shprehu falenderime për Padër Winsauer, i cili me shembullin e tij të shërbimit dhe ndihmës në Mirditë është një frymëzim për punë akoma më të mira në komunitet. Ai theksoi se Bashkia Mirditë do të jetë bashkëpunuese në çdo projekt, ndërsa shtoi se për austriakun Padër Winsauer do të ketë një vlerësim akoma më të madh në të ardhmen, përveç nderimit me “Stemën e Artë” dhënë vitin e shkuar në Austri.

“Për këtë do të ngrihet një grup me studiues dhe faktorë të tjerë për të përmbledhur gjithë këtë kontribut ndër vite dhe për të bërë një botim special, si dhe vlerësime të tjera ne rrugë apo sheshe ne vende te ndryshme te Mirdites.” tha Kryebashkiaku z.Dedaj.

Kryetari i Bashkisë dha titujt e Mirënjohjeve për Z Bernhard   Köb, Drejtor i Karitas Projekt Albanien, Z.Manfred  Kräuler, Nëndrejtor i Caritas Projekt Albanien, Z.Zef Shtija, Drejtor i Karitas “Mirdita” (Projekt Albanien), Znj.  Luçie Shtinja, Kordinatore e projekteve sociale, Karitas “Mirdita”.

Në fjalën e tij Z. Köb theksoi faktin se ky projekt po vazhdon në një dinamikë të re, pasi udha e shtruar nga krijuesi i tij padër Winsauer, është më e lehtë për ne që po e vazhdojmë atë. Ai shprehu vlerësime për punën e ekipit, bashkëpunimin me institucionet e ndryshme dhe sidomos me bashkinë Mirditë, duke premtuar edhe intensifikimin e këtij bashkëpunimi.

Të njëtën gjë theksoi dhe Manfred  Kräuler, Nëndrejtor i Caritas Projekt Albanien, i cili ngritjen e këtij Projekti e krahasoi me një mal të lartë e të thepisur në Austri. “Ngjitjet atje kanë qenë një sfidë për ne që fëmijë, por ne ia kemi dalë dhe do ia dalim për të vazhduar akoma më me efikasitet bashkëpunimin tonë në një sërë fushash.” shtoi z. Kräuler.

Fjalën përshëndetëse në emër të Karitas Mirdita (Projekt Albanien) e mbajti drejtori i Karitasit Zef Shtinja, i cili bëri një ekspoze të gjithë punëve të bëra prej mbi dy dekada në Mirditë përmes këtij Projekti Austriak dhe Karitasit Mirdita.

Një rezyme të plotë të punëve të bëra përgjatë këtyre viteve, shpalosi drejtuese e qendrave sociale të Karitas Mirdita, Lucie Shtinja, e cila solli në vemendje të pjesëmarrësve gjithe objektet e realizuara përmes fotove ilustruese dhe krahasuese që nga shkollat në Rubik, Fan apo Selitë, Bardhaj, Lufaj e gjetkë e deri tek qendrat e ndryshme sociale si dhe ndihmat e vazhdueshme për familjet në nevojë, për kopshte e cerdhe etj etj.

Drejtori i Zyrës Arsimore Mirditë, Gëzim Kacorri, theksoi faktin se ndihma e miqve austriakë ka qenë thelbësore dhe për një sërë shkollash në gjithë Mirditën si dhe qendra edukimi dhe kualifikimi për fëmijë e nxënës nga familje në nevojë.

Në emër të Ministres së Arsimit Lindita Nikolla, ai përcolli për ekipin austriak dhe atë shqiptar, Mirënjohjet e akorduara nga Ministria e Arsimit dhe Sporteve.

Ceremonia e ditës së sotme fillimisht u shoqërua me një ekspozitë të punimeve të personave me aftësi të ndryshe të shtëpisë Emil, pjesë e Projekt Albanien. Më pas veprimtaritë vijuan në sallën e koncerteve përmes një aktiviteti ceremonial dhe kulturor.

MIRËNJOHJET

Mirënjohjet dhënë nga Kryetari i Bashkisë Mirditë, z.Ndrec Dedaj

1.Mirënjohje dhe stema e Bashkisë Mirditë, punuar në qelq dhe filigram, iu dha Bernhard    Köb, Drejtor i Karitas Projekt Albanien, me motivacionin:

“Misionar i shquar austriak,  për kontributin e pakursyer  në ndihmë të komunitetit mirditor përmes projekteve  humanitare dhe zhvillimore të PROJEKT ALBANIEN, si dhe ruajtjen e zhvillimin e lidhjeve të hershme kulturore, arsimore dhe historike, Austri-Mirditë”.

2.Manfred  Kräuler, Nëndrejtor i Caritas Projekt Albanien me motivacionin:

“Për ndihmën humanitare në përmirësimin e jetës së njerëzve dhe shtresave në nevojë, atyre me aftësi të veçanta si dhe për rritjen e kapaciteteve profesionale për të rinj e mosha të tjera në Mirditë”.

3.Zef Shtija, Drejtor i Karitas “Mirdita” (Projekt Albanien) me motivacionin:

“Për organizimet efikase të bashkëpunimit me miqtë humanitarë austriakë dhe ecurinë pozitive  të gjithë projekteve të Karitas “Mirdita” prej mbi dy dekada  në zonat dhe sektorët më në nevojë dhe sensitivë në Mirditë”

4.Znj.  Luçie   Shtinja, Kordinatore e projekteve sociale, Karitas “Mirdita” me motivacionin: “Për përkushtimin e vazhdueshëm në zbatimin me shpirt  human dhe inovativ të projekteve sociale si, për Qendrën e mbështetjes shkollore, “Shtëpia Emil” dhe Qendrën e përkujdesit ndaj personave me aftësi ndryshe, reflektuar në  një model solidariteti të krijuar në komunitet”.

2
5
9
12
14
17
20
23
29
DSC_9736
P5270047
P5270062